به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوایهیرمند به نقل از «عصرهامون»، شهید جمهور آیتالله سید ابراهیم رئیسی قدم در روستایی گذاشت که سالها در سکوت و محرومیت مانده بود؛ نقطه مرزی ملاعلی، جایی در انتهای نقشههای اداری که کمتر مسئولی مسیر دشوارش را پیموده بود. روستایی که غبار محرومیت بر چهره خانههایش نشسته بود، اما در دل مردمانش شعلهای از ایمان، نجابت و عشق به انقلاب روشن بود.
حضور رئیسجمهور شهید در این نقطه دورافتاده، تنها یک سفر تشریفاتی نبود؛ او میان مردم نشست، پای درد دلشان گوش سپرد و از نزدیک رنجها و امیدهایشان را لمس کرد، آن روز، کوچههای خاکی ملاعلی شاهد صحنهای متفاوت بودند؛ مسئول ارشد اجرایی کشور بیواسطه و بیتکلف در میان مردم قدم میزد، دستهای پینهبسته را میفشرد و نگاههای امیدوار را پاسخ میداد.
محرومیت از یک سو و عشق به انقلاب از سوی دیگر، تصویری ماندگار از خدمت بیادعا در دل خاک خلق کرد. برای مردمان ملاعلی، آن حضور کوتاه، نشانهای بود از دیدهشدن و شنیدهشدن؛ گویی سالها انتظار، در یک دیدار صمیمی معنا یافت. شهید رئیسی نشان داد که مرزهای جغرافیایی نمیتوانند مانعی برای مسئولیتپذیری باشند و دورترین نقاط این سرزمین نیز سزاوار توجه و عدالتاند.
آن سفر، تنها بازدید از یک روستا نبود؛ نمادی بود از رویکردی که خدمت را نه در پشت میزهای رسمی، که در دل میدان و در کنار مردم معنا میکرد. ملاعلی، با همه سادگی و محرومیتش، به صحنهای بدل شد که در آن مفهوم «خدمت صادقانه» جان گرفت و در حافظه مردمش ماندگار شد.
انتهای خبر/
