فاطمه سرگزی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «آوایهیرمند»، بیان کرد: حفظ سلامت روان و تقویت آرامش فردی و اجتماعی در بحران نهتنها به ما کمک میکند تا این دوران دشوار را با آسیب کمتری پشت سر بگذاریم، بلکه به ما قدرت و توانایی لازم برای حمایت از خود، خانواده و جامعهمان را نیز میبخشد.
وی با بیان اینکه اقدامات حمایتی در حوزه سلامت روان موجب تابآوری و کنترل شرایط سخت میشود، افزود: حمایتهای روانی قبل، حین و بعد از بحران شامل اقدامات پیشگیرانه، مداخلات فوری و حمایتهای طولانیمدت است که بهمنظور کاهش تأثیرات روانی بحرانها و ارتقای تابآوری افراد و جوامع انجام میشود. این حمایتها میتوانند از طریق آموزش، مشاوره، گروههای حمایتی و دسترسی به خدمات سلامت روان ارائه شود.
مدیرگروه سلامت روان معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ادامه داد: پذیرش احساساتی که افراد در این مواقع تجربه میکنند بهعنوان بخش طبیعی کمککننده است. داشتن یک برنامه روزانه منظم شامل تحرک لازم، تغذیه سالم، ارتباطات اجتماعی با خانواده و دوستان، خودمراقبتی، تقویت حس مثبت، امید، آرامش، توکل و اعتقادات مذهبی از جمله توصیههای کارسازیست که با تمرین آن میشود از این دشواریها عبور کرد.
وی عنوان کرد: روانشناسان بالینی در کلیه مراکز خدمات جامع سلامت شهری و روستایی مناطق تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی زاهدان آماده ارائه خدمات رایگان به عموم مردم هستند. همچنین خطوط تلفنی ۱۴۸۰ و ۴۰۳۰ نیز بدین منظور در دسترس است.
چگونه در شرایط بحران حال خود را خوب کنم؟
سرگزی تصریح کرد: این کاملاً طبیعی است که در شرایط بحران پدر یا مادر نیز ترسیده باشند. در این وضعیت، آرام ماندن و آرامکردن کودک سخت به نظر میرسد اما با زبان ساده و صادقانه صحبت کنید؛ ولی لازم نیست تمام حقایق را برای کودک توصیف کنید؛ در حد فهم و نیاز کودک به او بگویید که چه اتفاقی افتاده است. بگویید شما هم ترسیدهاید و این کاملاً طبیعی است. اما قول میدهید که کنارش باشید و امنیتش را حفظ کنید. از اخبار زیاد و تصاویر ترسناک فاصله بگیرید یا دریافت اخبار را به زمان مشخصی محدود کنید. زمان محدودی برای شنیدن اخبار تعیین کنید و از منابع معتبر و ساده استفاده کنید.
وی عنوان کرد: به کودک توضیح دهید که شما میدانید اخبار ممکن است ترسناک باشد؛ ولی افراد زیادی هستند که برای بهترشدن اوضاع و حل مشکلات در حال تلاش هستند. ما هم میتوانیم کمکهایی بکنیم. مثلاً از افرادی که آسیبدیدهاند حمایت مالی کنیم یا برای آنها دعا کنیم و ما همه با هم از این وضعیت عبور میکنیم و انسانهای قویتری خواهیم شد.
پشتیبانی عاطفی فعال
مدیرگروه سلامت روان معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان گفت: با نشستن کنار کودک و نگاه آرام به چهره کودک و گوشدادن فعال به احساسات کودک، تأیید کنید که احساسش طبیعی است (احساساتی مانند ترس، نگرانی، سردرگمی و غیره، از مقایسه او با دیگران پرهیز کنید. به او بگویید که هر زمان که دوست داشت میتواند در این باره با شما صحبت کند.
وی افزود: با کودک دربارهٔ نکات ایمنی کار کنید و مکانهای امن ساختمان را برای او مشخص کنید. یک برنامهٔ سادهٔ پناه گرفتن در شرایط اضطراری را با او تمرین کنید. ساک شرایط اضطراری داشته باشید (شامل بطری آب، خوراکی خشک و کنسروی، داروهای ضروری، مدارک مهم،).
اگر مشورت لازم داشتید حتماً کمک بگیرید
سرگزی خاطرنشان کرد: در شرایط بحران کودکان ممکن است دچار علائمی از اضطراب مثل گریهکردن مداوم و بیدلیل، ناخن جویدن، شبادراری، پرخاشگری، بدخلقی و بهانهجویی و غیره شوند که این واکنشها دور از انتظار نیست. بههیچوجه نباید کودک را بهخاطر این واکنشها سرزنش یا تحقیر کرد. اگر سعی کنید آرامش در خانواده برقرار شود و کودک احساس امنیت کند، این واکنشها معمولاً خودبهخود برطرف میشود.
وی تصریح کرد: پیگیری مدام اخبار را به تعداد دفعات کم در روز محدود کنید؛ البته اخبار موثق از منابع رسمی. میتوانید خلاصه اخبار را از خانواده یا دوستان نزدیک بشنوید. استفاده از فضای مجازی را محدود کنیم و سرگرمیهای جدید را جایگزین کنیم. مراقب گروههای کودکان، سالمندان و بیماران بیشتر باشیم رفتار مناسب باتوجهبه شرایط خاص هر کدام داشته باشیم.
این مسئول بیان کرد: ارتباطات معنوی خود را بیشازپیش حفظ و تقویت کنیم. توکل و توسل را فراموش نکنیم. سعی کنیم به خود و اطرافیانمان کمتر سخت بگیریم. کافیست آرام باشیم و تنفس عمیق را (۴ شماره دم ۴ شماره مکث و ۴ شماره بازدم) را تمرین کنیم.
وی در پایان گفت: ارتباطات خانوادگی و اجتماعیمان را حفظ و افزایش دهیم و حس امید را همواره زنده نگه داریم به یکدیگر کمک کنیم و مهربانی را بیشتر از قبل به همنوعانمان هدیه دهیم. به امید خدا این بحران هم میگذرد و ما کنار هم هستیم.
انتهای خبر/
