به گزارش خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی آوای هیرمند به نقل از «عصرهامون»، این روزها حضور تلفنهای همراه و شبکههای اجتماعی به بخش جداییناپذیر زندگی روزمره تبدیل شده است؛ ابزارهایی که قرار بود ارتباطات را تسهیل کنند، اکنون در برخی خانوادهها به عاملی برای کاهش تعاملات چهرهبهچهره بدل شدهاند. پدیدهای که کارشناسان از آن با عنوان «تنهایی در جمع» یاد میکنند؛ شرایطی که افراد از نظر فیزیکی در کنار یکدیگر هستند، اما ذهن و توجه آنها در فضای دیگری جریان دارد.
تا چند سال پیش، سفرههای ناهار و شام فرصتی برای گفتگو و تبادل تجربههای روزانه اعضای خانواده بود از موفقیتهای تحصیلی فرزندان گرفته تا دغدغههای شغلی والدین، همه در فضایی صمیمی مطرح میشد اما اکنون در بسیاری از خانهها، صفحه نمایش تلفن همراه جای گفتگوهای خانوادگی را گرفته و سکوتی نامرئی بر روابط حاکم شده است.
وقتی سکوت، مهمان هر شب خانوادههاست
زهره احمدی، مادر یک خانواده در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، بیان کرد: گاهی دلم میخواهد بعد از یک روز کاری، کنار همسر و فرزندانم بنشینیم و درباره مسائل ساده روزمره صحبت کنیم، اما معمولاً هر کسی سرگرم گوشی خودش است. حتی وقتی گفتگویی شروع میشود، صدای یک اعلان یا پیام جدید رشته کلام را قطع میکند. احساس میکنم آرامآرام از حال و هوای واقعی یکدیگر فاصله گرفتهایم.
وی افزود: وابستگی بیش از حد به فضای مجازی باعث شده بسیاری از لحظههای ارزشمند خانوادگی از دست برود؛ لحظههایی که میتوانند زمینهساز صمیمیت بیشتر و درک متقابل اعضای خانواده باشند.
دزد خاموشِ صمیمیت در خانههای امروزی
عاطفه ایرندگانی کارشناس مسائل اجتماعی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»، با اشاره به تغییر الگوی ارتباطات خانوادگی بیان کرد: آنچه امروز در بسیاری از خانوادهها مشاهده میشود، نوعی گسست ارتباطی مدرن است؛ در گذشته تعاملات چهرهبهچهره، زمینه انتقال احساسات، همدلی و امنیت روانی را فراهم میکرد، اما اکنون بخش قابل توجهی از این ارتباطات به پیامهای کوتاه و ارتباطات سطحی در فضای مجازی محدود شده است.
وی افزود: حضور مداوم در شبکههای اجتماعی باعث ایجاد نوعی دوگانگی در افراد میشود؛ به این معنا که جسم فرد در خانه حضور دارد، اما ذهن او درگیر اخبار، تصاویر و رویدادهایی است که ارتباط مستقیمی با زندگی روزمرهاش ندارند. تداوم این وضعیت میتواند کیفیت روابط خانوادگی را تحت تأثیر قرار دهد.
ایرندگانی ادامه داد: زمانی که تأیید و توجه در فضای مجازی جایگزین محبت و ارتباط واقعی میشود، افراد بهویژه نسل جوان، بهتدریج برای دیدهشدن و کسب احساس ارزشمندی به محیطهای مجازی وابستهتر میشوند و نقش خانواده در تأمین این نیازهای عاطفی کمرنگ میشود.
مهمان ناخواندهای که صاحب خانه شد
وی راهکار برونرفت از این وضعیت را مدیریت آگاهانه استفاده از فناوری دانست و گفت: خانوادهها باید برای خود زمانها و فضاهای بدون تلفن همراه تعریف کنند، زمان صرف غذا، دورهمیهای خانوادگی یا ساعات پایانی شب میتواند فرصتی برای بازسازی ارتباطات واقعی و گفتگوی مستقیم میان اعضای خانواده باشد.
فضای مجازی بخش جداییناپذیر زندگی امروز است و نمیتوان نقش آن را نادیده گرفت، اما آنچه اهمیت دارد، حفظ تعادل میان ارتباطات آنلاین و روابط واقعی است.
در شرایطی که محتوای دیجیتال هیچگاه پایان نمییابد، فرصت با هم بودن و شنیدن صدای عزیزان محدود و تکرارنشدنی است. شاید بازگشت به گفتوگوهای ساده خانوادگی و اختصاص ساعاتی از شبانهروز به دور از تلفن همراه، گامی کوچک اما مؤثر برای حفظ گرمای خانهها و استحکام روابط خانوادگی باشد.
انتهای خبر/
