به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوایهیرمند به نقل از «عصرهامون»، مهدی فاطمی کارشناس مسائل سیاسی در یادداشتی نوشت؛ تایید رسمی هویت ۴ تن از اعضای کشتهشده گروهک جیشالظلم توسط روابط عمومی این سازمان پس از یک سکوت ۴۸ روزه، پرده از تاکتیکهای هماهنگ «تطهیر رسانهای» و چالشهای درونسازمانی این گروهک برداشت.
این افراد که در ۱۷ خرداد کشته شده بودند، پیش از این توسط برخی رسانههای خارج از کشور به عنوان شهروندان عادی معرفی میشدند.
کالبدشکافی عملیات ۱۷ خرداد و شبکه خانوادگی ترور
در عملیات هدفمند هفدهم خرداد، چهار عنصر کلیدی شبکه جیشالظلم مورد ضربه قرار گرفتند. بررسی هویت این افراد، به ویژه «جلیل نهتانی»، حائز اهمیت امنیتی است. نهتانی متعلق به شبکهای بود که در آن، عضویت در گروههای شبهنظامی به یک الگوی خانوادگی تبدیل شده است؛ پدر وی (حمید) از فرماندهان میدانی پیشین و برادرش (سعید) نیز از کشتهشدگان درگیریهای نظامی گذشته بودهاند.
شناسایی و حذف چنین مهرههایی که دارای نفوذ و پیوندهای عمیق طایفهای در ساختار گروهک هستند، نشاندهنده اشراف اطلاعاتی دقیق نیروهای امنیتی بر هستههای مرکزی این سازمان است.
همافزایی تاکتیکی، سکوت سازمانی و سفیدشویی رسانهای
پس از اجرای موفقیتآمیز این عملیات، شاهد یک الگوی تکرارشونده در جنگ شناختی بودیم. بازوی رسانهای گروهک به مدت ۴۸ روز در قبال هویت این افراد سکوت اختیار کرد. این خلاء اطلاعاتی، بستر مناسبی را برای رسانههای اپوزیسیون و نهادهای مدعی حقوق بشر فراهم آورد تا با استفاده از تکنیک «تطهیر هویت»، این عناصر شبهنظامی را به عنوان قربانیان مدنی و افراد عادی طایفه نهتانی بازنمایی کنند. این رویکرد دوگانه، استراتژی مشخصی را دنبال میکند: تحمیل هزینه افکار عمومی به نهادهای امنیتی در کوتاهمدت و پنهان کردن ابعاد ضربه اطلاعاتی وارد شده به شبکه.
رمزگشایی از تاخیر ۴۸ روزه
پذیرش نهایی این افراد به عنوان اعضای رسمی پس از گذشت بیش از یک ماه و نیم، صرفاً یک اقدام تبلیغاتی نیست، بلکه حاوی پیامهای امنیتی مشخصی است:
ترمیم شبکه و ارزیابی خسارت: ضربه به مهرههای کلیدی مانند نهتانی، زنجیره فرماندهی گروهک را دچار اخلال میکند. سکوت ۴۸ روزه، زمان لازم را برای ارزیابی حجم اطلاعات لو رفته، جابجایی عناصر مرتبط و بازسازی هستههای آسیبدیده فراهم کرده است.
پایان تاریخ مصرف رسانهای: با فروکش کردن موج رسانهایِ مظلومنمایی در فضای مجازی و تثبیت روایت رسمی نیروهای امنیتی، گروهک دیگر منفعتی در تداوم این سکوت نمیدید.
نیاز به بازتولید انگیزه در بدنه: در بلندمدت، عدم پذیرش کشتهشدگان میتواند به ریزش نیروها و کاهش انگیزه در بدنه شبهنظامیان منجر شود. گروهک ناچار است برای حفظ وفاداری اعضا، در نهایت این افراد را به عنوان نیروهای خود به رسمیت بشناسد.
