به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آوایهیرمند» ۹ دیماه ۱۳۳۵ در یکی از روستاهای زابل دیده به جهان گشود، پدرش داد خدا فردی کشاورز متدین بود. پس از به پایان رساندن تحصیلات به استخدام نیروی انتظامی درآمد، بارها به جبهه اعزام شد، در غرب کشور مجروح شد، سرانجام ۱۵ آبان ۱۳۶۶ در منطقه بلوچستان به فیض شهادت نائل آمد و در گلزار مصطفی (صلواتاللهعلیه و آله) شهرستان زابل آرام گرفت.
لازم به ذکر است: شهید گرانقدر فروردین ۱۳۵۸ ازدواج نموده که حاصل این ازدواج ۴ فرزند است.
علی زینعلی بردار شهید «برات زینعلی» روایت میکند:
موقع پذیرش برای استخدام در نیروی انتظامی همراه با هم بودیم، شهید به دانشگاه رفت و من کارمند بهداری شدم. بارها به جبهه اعزام شد، ۱۳۶۲ در سردشت مجروح شد. ۱۳۶۶ در منطقه بزمان در طی درگیری با اشرار به درجه رفیع شهادت رسید.
آخرین خاطرهای که از شهید دارم این است: شهید قبل از شهادتش به روستای میآید و تصمیم میگیرد برای رفاه مردم قدمی بردارد. با تلاش فراوان و پیگیریهای شهید، یک ترانس برق و مرغداری برای مردم روستا احداث میشود.
معلمم و مدیون تفکر برادرم
فاطمه زینعلی خواهر شهید میگوید: بعد از اینکه مقطع ابتدایی را به پایان رساندم، والدینم مخالف ادامه تحصیلم بودند.
وقتی شهید برای مرخصی از جبهه آمد بود پرسید: تو چرا به مدرسه نمیری؟
گفتم: پدر و مادر اجازه نمیدهند.
شهید ناراحت شد و دستم را گرفت و گفت: بلند شو با هم بریم، کسب علم و دانش دختر و پسر ندارد، همه با هم دست در دست یکدیگر باید برای پیشرفت و آبادانی کشور تلاش کنیم، همه باید به دنبال کسب علم و دانش باشیم. تا کشور ایران قدرتمند و باشکوهتر شود.
اکنون من معلم هستم و این را مدیون تفکر برادرم هستم.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
انتهای خبر/
