به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آوایهیرمند»، شهید «موسی صفری» مرداد ۱۳۳۸ در زابل متولد شد و در آذرماه ۱۳۶۰ در سوسنگرد به فیض شهادت نایل آمد.
این شهید در وصیتنامه خود نوشته است؛
ﺑﺴﻢ ﷲ اﻟﺮﺣﻤﻦ اﻟﺮﺣﯿﻢ
ﺑﻪ اﻣﯿﺪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ و درود ﺑﻪ رﻫﺒﺮ ﮐﺒﯿﺮ انقلاب اﺳـﻼﻣﯽ اﯾـﺮان اﻣـﺎم ﺧﻤﯿﻨـﯽ (ره)، ﺳـﻼم بر ﺷﻬﺪای اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ، اﯾﻨﮏ ﻣﻦ ﮔﺮوﻫﺒﺎن دوم ﻣﻮﺳﯽ ﺻﻔﺮی ﮐﻪ ﻋﺎزم ﺟﺒﻬـﻪ ﺟﻨـﮓ ﺣـﻖ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻢ، در ﮐﻤﺎل ﺻﺤﺖ و ﺳﻼﻣﺘﯽ وصیتنامه ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ اعلام میدارم: اﮔﺮ در ﺟﺒﻬﻪ ﺣﻖ ﺑﺮ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪم، اوﻻً از ﭘﺪر و ﻣﺎدرم و ﺧﻮاﻫﺮم و ﺧﺎﻧﻢ ﺧﻮدم اﺳﺘﺪﻋﺎ دارم ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ زﯾﺎد ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻧﮑﺮده و ﻧﮕـﺮان ﻧﺒﺎﺷـﺪ، ﭼﻮن ﻣـﻦ در راﻫـﯽ ﺷـﻬﯿﺪ میشوم ﮐﻪ راه ﺧﺪا و ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ اسلام و اﻣﺎم ﺣﺴﯿﻦ (ﻋﻠﯿﻪاﻟﺴﻼم) است.
ﺧﺎﻧﻮادهام وﮐﺎﻟﺖ دارم ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺖ دﺧﺘﺮم را ﺑﺰرگ ﻧﻤﺎﯾﺪ، ﻗـﯿﻢ ﺑـﻮده و ﺣﻘـﻮق ﻣﻦ را درﯾﺎﻓﺖ ﻧﻤﻮده و ﻧﮕﻪداری ﺑﭽﻪام ﺑﻨﻤﺎﯾﺪ و ﺧﺎﻧﻮدهام وﻇﯿﻔﻪ دارد، ﻣﺎﻫﯿﺎﻧﻪ ﻣﺒﻠﻎ ﯾﮏ ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن از ﺣﻘﻮﻗﻢ [را] ﺑﻪ ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﺑﺪﻫﺪ، ﺗﺎ امرار معاش آﻧﻬـﺎ ﺗـﺎ روزی ﮐـﻪ زﻧـﺪه اﺳـﺖ ﺑﺸﻮد.
حیاطی که ﺧﺮﯾﺪاری نمودهام، ﺑﻪ ﻧﺎم دﺧﺘﺮ ﺛﺒﺖ ﮔﺮدد و ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻦ ﻗﯿﻢ اﺳﺖ ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﻧـﺎم اﯾﺸﺎن [ﺑﻪ] ﺛﺒﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.
ﻫﺮﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﻣﺰاﯾﺎ از ارﺗﺶ ﺟﻤﻬﻮری اسلامی و ﺑﻨﯿﺎد ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻌﻠـﻖ ﮔﺮﻓـﺖ، ﻓﻘـﻂ ﻗﯿﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻦ ﺑﻮده ﮐﻪ اﺧﺬ و ﺻﺮف و ﺧﺮج بچهام ﺑﻨﻤﺎﯾﺪ.
ﻣﺒﻠﻎ ﺑﯿﺴﺖ ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن ﺑﺎﺑﺖ ﻣﻨﺰل ﺧﺮﯾﺪاری ﺷـﺪه، ﺑـﺪﻫﮑﺎرم ﮐـﻪ خانوادهام ﻣﺎﻫﯿﺎﻧـﻪ از ﺣﻘﻮق ﺑﭙﺮدازد.
از ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﮐﻪ ارﺗﺶ ﺟﻤﻬﻮری اسلامی ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺪ، داد ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﺮج ﮐﻨﯿﺪ.
ﻓﻘﻂ خانوادهام ﻣﺠﺎز اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺒﻠﻎ ﭼﻬﻞ ﻫﺰار ﺗﻮﻣﺎن ﺑﺮای ﻣﻦ ﺧﺮج ﮐﻨﺪ و ﺑﯿـﺸﺘﺮ از اﯾـﻦ ﻣﺒﻠﻎ ﺣﻖ بچهام اﺳﺖ، ﺧﺮج ﻧﮑﻨﯿﺪ.
ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﻣﺪت دو ﺳﺎل ﺑﺪﻫﯿﺪ، ﺑﺮای ﻣﻦ ﻧﻤﺎز ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ و ﺑﺮ ای دو ﺳﺎل ﺑﺪﻫﯿﺪ ﺑـﺮای ﻣـﻦ روزه ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ.
وﺳﺎﯾﻞ ﺧﺎﻧﻪ داری ﻣﻦ ﻫﺮﭼﻪ اﺳﺖ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧـﺪم اﻋﻈـﻢ ﺻـﻔﺮی و ﺧـﺎﻧﻢ ﻣـﻦ اﺳـﺖ ﻫﻤﺎن ﻃﻮریﮐﻪ در اول ﻋﺮض ﮐﺮدم ﮐﻠﯿﻪ ﻣﺰاﯾﺎ وﺣﻘﻮﻗﺎت ﻣﻦ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻓﺮزﻧـﺪم و ﺧـﺎﻧﻢ ﻣـﻦ میباشد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮری ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺮض رﺳﯿﺪ ﻣﺎﻫﯿﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺣﯿﺎت ﭘﺪر و ﻣﺎدرم ﻣﺒﻠﻎ ﯾﮏ ﻫﺰار ﺗﻮﻣـﺎن داده ﺷﻮد.
ﻣﻦ ﺳﺮاﻓﺮازم ﭘﯿﺶ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ و ﭘﯿﻐﻤﺒﺮ و دوازدهامام ﮐﻪ ﺟـﻮان ﺻـﺎﻟﺢ ﻋﻼﻗﻤﻨـﺪ ﺑـﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ و ﺧﺎﻧﺪان ﻧﺒﻮت ﺑﻮده و ﻫﺴﺘﻢ و راﻫـﯽ ﮐـﻪ اﻧﺘﺨـﺎب ﮐـﺮدم راه ﺣـﻖ ﺑـﻮده و آرزوی ﻣﻦ از ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ اﯾﻦ ﺑﻮده ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﯿﺮم، چهبهتر ﮐـﻪ در راه دﯾﻦ اﺳﻼم و ﻗﺮآن و ﻣﺬﻫﺐ ﺟﻌﻔﺮی و ﺑﻪ رﻫﺒﺮی اﻣﺎم اﻣﺖ ﺧﻤﯿﻨﯽ بتشکن ﺷﻬﯿﺪ ﺷﻮم.
دﯾﮕﺮ ﻋﺮﺿﯽ ﻧﺪارم ﺑﻪ اﻣﯿﺪ دﯾﺪار.
ﮔﺮوﻫﺒﺎن دوم ﭘﯿﺎده ﻣﻮﺳﯽ ﺻﻔﺮی ﺟﻤﻌﯽ ﮔﺮدان ۱۰۴ ﭘﯿﺎده ﺑﺒﺨـﺸﯿﺪ ﮐـﻪ ﻓﺮاﻣـﻮش ﺷـﺪه، اﮔﺮ ﺷﻬﯿﺪ ﺷﺪم [ﮐﻪ] ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﺻﻼح ﭘﺪر و ﻣﺎدرم و خانوادهام ﺑﻮد، در ﻫﻤﺎن ﺟﺎ ﻣﻦ را دﻓﻦ ﮐﻨﯿﺪ.
انتهای خبر/
