به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آوای هیرمند»، به نقل از روابط عمومی دفتر امور بانوان و خانواده استانداری سیستان و بلوچستان، ژیلا میرمرادزهی در نشست شورای مشورتی بانوان ایرانشهر با تاکید بر اینکه بانوان مهمترین سرمایه اجتماعی و فرهنگی استان هستند، بیان کرد: توانمندسازی زنان و فراهمسازی بستر حضور موثر آنان در عرصههای تصمیمسازی و توسعه محلی باید بهصورت جدی در دستور کار قرار گیرد.
وی با اشاره به ثبت ملی ایرانشهر به عنوان شهر سوزندوزی افزود: این هنر اصیل، نهتنها میراثی فرهنگی و تاریخی بلکه ظرفیتی مهم برای ایجاد اشتغال پایدار، توسعه اقتصادی و معرفی هویت منطقه در سطح ملی و بینالمللی است.
مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری سیستان و بلوچستان ادامه داد: سوزندوزی ایرانشهر ریشه در فرهنگ و هویت زنان بلوچ دارد و نسل به نسل منتقل شده است و امروز میتواند به یک برند فرهنگی-اقتصادی تبدیل شود. حمایت از بانوان هنرمند، توسعه آموزشهای تخصصی، تقویت بازاریابی محصولات و ایجاد بستر حضور در نمایشگاههای داخلی و خارجی از مهمترین ضرورتها برای شکوفایی این ظرفیت به شمار میرود.
وی گفت: بانوان نقش اساسی در انتقال میراث فرهنگی و تقویت سرمایه اجتماعی دارند و باید زمینه حضور موثرتر آنان در عرصههای مدیریتی، علمی و اقتصادی بیش از پیش فراهم شود.
میرمرادزهی بر لزوم ایجاد مراکز تخصصی معرفی، آموزش و مستندسازی این هنر، توسعه فعالیتهای پژوهشی و حمایت از حضور بانوان در نمایشگاههای داخلی و خارجی تاکید کرد.
در گستره فرهنگی سیستان و بلوچستان، هنرهای سنتی دوخت و تزئین پارچه نهتنها جلوهای از ذوق و خلاقیت زنان این سرزمین است، بلکه بخشی از هویت تاریخی و اجتماعی مردم منطقه را نیز شکل میدهد.
در میان این هنرها، سوزندوزی بلوچ در جنوب استان و خامهدوزی سیستان در شمال آن، دو جلوه شاخص از صنایعدستی محسوب میشوند که هر کدام با زبان بصری متفاوت، روایتگر فرهنگ و سبک زندگی مردم این خطه هستند.
سیستان و بلوچستان با پیشینهای تاریخی، حماسی و تمدنی، از غنیترین استانهای کشور در حوزه صنایع دستی به شمار میرود. تنوع اقلیمی، زیستبومی و فرهنگی این منطقه سبب شکلگیری گونههای متنوعی از هنرهای دستی شده که هر یک روایتگر بخشی از تاریخ و فرهنگ کهن این دیار است.
نقوش، رنگها و فرمهای بهکار رفته در صنایع دستی استان، حاصل قرنها تجربه، ذوق و خلاقیت مردان و زنانی است که هنر را با زندگی درآمیختهاند.
روزگاری، سوزندوزی تنها برای زینت بخشیدن به تنپوشهای سنتی زنان بلوچ بهکار میرفت اما امروز این هنر با دریافت «مهر اصالت یونسکو» نه تنها ارزش جهانی پیدا کرده بلکه به فرصتی شغلی پایدار برای بسیاری از مردمان استان به ویژه در روستاها تبدیل شده است.
عشق و علاقه وصفناپذیر هنرمندان سوزندوز، سبب میشود تا با حوصله و دقت، طرحهای افسونگر و خیالانگیز خود را با نخ و سوزن بر تار و پود پارچه جان بخشند و شاهکارهایی بیافرینند که از اعماق جان برمیآیند؛ این هنر که «بلوچی دوزی» نیز نامیده میشود، بهدلیل تفاوتهای بنیادین در دوخت و طرح با سایر سوزندوزیهای ایران، جایگاه ویژهای را در میان هنرهای دستی این مرز و بوم به خود اختصاص داده است.
انتهای خبر/
