به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوایهیرمند به نقل از «عصرهامون»، زینب رضوانیفر مسئول جامعه زنان در سیستان و بلوچستان در یادداشتی نوشت؛ حضرت رقیه (س) در واقعه کربلا، نماد بارز «صبر کودکانه» و درعینحال «عظمت ایمانی» است. ایشان در شرایطی که سختترین آزمونهای تاریخ برای خاندان پیامبر رقم خورد، باوجود سن کم، درسهای بزرگی از ولایتمداری و استقامت را در متن حماسهٔ عاشورا حک کرد. حضور ایشان در کاروان اسرای کربلا، نهتنها یک روایتِ تأثربرانگیز، بلکه سندی است از مظلومیت اهلبیت که پیام حقانیت سیدالشهدا را در قلب شام طنینانداز کرد.
پیامآور حقیقت در قلب دشمن
شام در زمان شهادت حضرت رقیه (س)، کانون تبلیغات مسموم امویان بود. حضور این کودک خردسال در خرابه شام و دوری از پدر، پردههای فریب و ریاکاریِ یزیدیان را درید. روضههایِ خاموشِ آن نازدانه در خرابه، به فریادی رسا علیه ظلم تبدیل شد و چنان تکانی به افکار عمومیِ خفتهٔ آن روزگار داد که حقانیتِ قیامِ امام حسین (ع) را بیشازپیش نمایان ساخت.
الگویِ عشق و دلدادگیِ آسمانی
عشقِ زلالِ حضرت رقیه (س) به پدر، فراتر از پیوند عاطفیِ صرف بود؛ این عشق، تجلیِ پیوندِ روحِ کمالیافته با حقیقتِ مطلقِ الهی است. ایشان در مکتبِ اباعبدالله چنان تربیتی یافت که فراقِ پدر را جز با وصالی آسمانی برنتابید. این پیوندِ ناگسستنی، الگویی است برای تمامی محبان که راهِ سعادت را در گرهزدن جانودل به سیره و منشِ اهلبیت (ع) بجویند.
میراثِ ماندگارِ کوچکترین حماسهساز
امروز، بارگاه مطهر حضرت رقیه (س) در دمشق، قبلهگاهِ دلهای شیفتگان و نمادی از پیروزیِ خون بر شمشیر است. یاد و نام ایشان، یادآورِ این حقیقت است که در مکتب اهلبیت، سنوسال، مانعی برای رسیدن به قلههای کرامت نیست. نام ایشان تا ابد در تاریخ باقی خواهد ماند تا به نسلهای آینده بیاموزد که چگونه میتوان در اوج مظلومیت، پیامآورِ عزت و سربلندیِ یک آرمانِ بزرگ بود.
