معصومه دهمرده در گفتگو با خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوایهیرمند»، بیان کرد: بحث عفاف و حجاب در ایران امروز بیش از آنکه یک مسئله انتظامی باشد، یک چالش گفتمانی است. باید میان پوشش به عنوان یک انتخاب اجتماعی و عفاف به عنوان یک فضیلت اخلاقی تفکیک قائل شد تا بتوان مخاطبان جوان را با ادبیاتی جدید اقناع کرد.
وی افزود: بزرگترین خطای استراتژیک در حوزه عفاف، تبدیل کردن آن به یک سوژه تقابلی است. وقتی جامعه احساس کند ارزشهای اخلاقی به جای آنکه از درون «ساخته» شوند، از بیرون دیکته میشوند، مقاومت روانی شکل میگیرد. ما نیازمند یک مدل تبیینی هستیم که در آن، حجاب نه به عنوان سد راه آزادی، بلکه به عنوان حریمی برای حفظ کرامت انسانی و امنیت روانی جامعه معرفی شود.
دهمرده با اشاره به اهمیت نقشالگویی در خانوادهها گفت: نمیتوان از نسل جدید انتظار داشت که پیوند میان حیا و سلامت خانواده را درک کند، اگر ما نتوانیم الگوهای موفق، شاد و در عین حال باوقار را در لایههای مختلف جامعه (هنر، ورزش، علم) به تصویر بکشیم. عفاف، زمانی در ذهن مخاطب امروزی جای میگیرد که ببیند این ارزش، مانعی برای پیشرفت و حضور فعال اجتماعی او نیست.
فعال فرهنگی نیمروز عنوان کرد: بسیاری از جوانان ما دغدغههایی دارند که نباید با برچسبزنی نادیده گرفته شود. گفتگو، حلقه مفقودهای است که میتواند سوءتفاهمها را به همافزایی تبدیل کند. اگر متولیان فرهنگی به جای سخنرانیهای یکطرفه، فضایی برای پرسشگری و تضارب آرا فراهم کنند، شاهد خواهیم بود که بسیاری از جوانان، با میل باطنی و آگاهی، به سمت اصالتهای فرهنگی بازخواهند گشت.
وی در پایان تأکید کرد: آینده فرهنگ عفاف در ایران در گرو بومیسازی سبکهای پوشش و آموزشهای مهارتمحور است. حجاب باید بخشی از پازل بزرگتری به نام امنیت اخلاقی جامعه تعریف شود که در آن، مردان و زنان، هر دو در حفظ فضای پاک و محترمانه در محیطهای کاری و عمومی، مسئولیت مشترک دارند.
انتهای خبر/
