فاطمه رضایی در گفتگو با خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «آوای هیرمند»، بیان کرد: حجاب پیش از آنکه یک تکلیف شرعی باشد، یک نیاز فطری برای حفظ کرامت انسانی است. نگاه تکبعدی به حجاب، بزرگترین آسیب را به درک این مفهوم میزند. به باور این پژوهشگر، عفاف یک منظومه رفتاری است که پوشش تنها یکی از قمرهای آن به شمار میرود؛ منظومهای که شامل حیا در گفتار، رفتار و حتی نگاه در تعاملات اجتماعی است.
وی در پاسخ به پرسشی درباره تقابل مدرنیته و سنت در مقوله پوشش، عنوان کرد: متأسفانه گاهی اینگونه القا میشود که پیشرفت با پوشش تضاد دارد، درحالیکه آمارها نشان میدهد زنان محجبه در عرصههای علمی و مدیریتی کشور با حفظ حدود شرعی، کارآمدی بالایی از خود نشان دادهاند. حجاب برای زن، نه یک بنبست، بلکه یک اتوبان ایمن برای حضور مؤثرتر در اجتماع است تا بهجای قضاوت بر اساس ظاهر، بر مبنای تخصص و توانمندیهایش دیده شود.
رضایی با اشاره به نقش خانواده در نهادینهکردن فرهنگ عفاف گفت: برخوردهای قهری نهتنها سازنده نیستند، بلکه ممکن است نتیجه عکس بدهند. ما باید زیباییهای حجاب را با زبان هنر و تبیین عقلانی به نسل جدید معرفی کنیم. اگر نوجوان ما فلسفه ارزش وجود خود را درک کند، به طور خودکار به سمت پوششی میرود که این ارزش را حفظ کند.
وی در پایان با انتقاد از هجمههای رسانهای بیگانگان، افزود: هدف نهایی رسانههای بیگانه تضعیف پوشش و فروپاشی نهاد خانواده است. جامعهای که در آن عفاف کمرنگ شود، بهتدریج دچار بحران اعتماد و سستی پیوندهای عاطفی خواهد شد. ازاینرو، ترویج فرهنگ عفاف باید بهعنوان یک میثاق ملی برای صیانت از سلامت روان جامعه در نظر گرفته شود تا در سایه آن، هم امنیت روانی زنان تأمین گردد و هم بنیانهای خانواده مستحکم باقی بماند.
انتهای خبر/
